Wylinka – refleksyjna powieść dla dzieci i dorosłych

Wylinka – powieść dla dzieci o emocjach, samotności oraz odkrywaniu siebie

Wylinka to powieść dla dzieci, która naprawdę mnie zaskoczyła. Okazała się historią nieoczywistą, refleksyjną i wymagającą uważności – zarówno od młodego czytelnika, jak i dorosłego. To przykład, jak współczesna literatura dziecięca potrafi mówić o sprawach trudnych w sposób subtelny, a jednocześnie głęboki.

Autor długo odsłania tajemnicę ukrytą w fabule. Klara i Janek – dwoje dziecięcych bohaterów pozostawionych samym sobie w nieoczywistej sytuacji – próbują zrozumieć swoje położenie. Z dnia na dzień opuszczeni przez bliskich pozostają w tej samej przestrzeni, która dla Klary jest wakacyjnym domem w górach, a dla Janka – sanatorium z innej epoki. Pochodzą z różnych czasów, gdy Dom pełnił zupełnie inne funkcje. W tej wspólnej, a jednak tak odmiennej rzeczywistości budują relację i stawiają pytania o pustkę, w której się znaleźli. Powoli, ostrożnie, szukają odpowiedzi, pozwalając prawdzie dojrzewać i dochodzić do głosu.

Książka dla dzieci o emocjach i dorastaniu

Pewnego dnia Klara budzi się sama w wakacyjnym domu w górach. Gdzie podziali się jej rodzice? Szuka, nasłuchuje, martwi się i boi. Mieszankę emocji czuć niemal w drewnianych ścianach domu. Nie odnajduje jednak rodziny, lecz Janka – chłopca ze strychu. Ich spotkanie staje się początkiem niezwykłej relacji.

Razem z bohaterami „uwięzionymi” w górskim domu oswajamy sytuację i odkrywamy uroki okolicy. Dzieci, których jedynym posiłkiem są słodkie cukierki z metalowej puszki na kredensie, uczą się wędrować po górach i nie gubić drogi. W tych wędrówkach odkrywają siebie, przekazując sobie to, czego nauczyli się w swoim dotychczasowym realnym dziecięcym życiu. Cały czas też próbują dociec, jak to się stało, że ich świat nagle wyblakł, stracił smak, a sen możliwy jest tylko w szafie lub na strychu.

Czy zawsze już będą „… jak ożywione wspomnienia”?

Refleksyjna literatura dziecięca o czasie, pamięci i przeszłości

Z czasem odkrywamy coś jeszcze – Klara i Janek nie pochodzą z tego samego „teraz”. Dom, który ich łączy, pełnił w ich światach zupełnie inną funkcję. Dziś jest przestrzenią, w której przeszłość styka się ze współczesnością. Zmienił swoje przeznaczenie, ale zachował pamięć.

Wkrótce okazuje się, że stary Dom skrywa więcej tajemnic – nie tylko Klary i Janka, lecz także kogoś jeszcze.

Czy bohaterowie odnajdą odpowiedzi, których szukają? Czy każdy czytelnik znajdzie w tej historii coś dla siebie – nadzieję, cel, odpowiedzi?

Delikatne ilustracje w stonowanej, ograniczonej kolorystyce pięknie komponują się z treścią pełną niedopowiedzeń. To powieść złożona nieśpieszna, skrywająca wielką tajemnicę cieni, która obiecuje naprawdę wiele. Choć dla niektórych młodszych czytelników czas oczekiwania na rozwiązanie może wydawać się długi.

To pełna emocji książka dla dzieci oraz dorosłych o samotności, potrzebie bliskości i przemijaniu. Intelektualne wyzwanie, które porusza do głębi, zadziwia tym, jak wiele „dorosłych” myśli potrafią unieść dziecięcy bohaterowie. Jak mówi pięknie Janek: „czasem można zajść dalej, a czasem bliżej, to zależy od dnia…”.

Wylinka, Wit Szostak, ilustracje Aleksandra Krzanowska, wyd. Powergraph, 256 stron, wiek 9+

Książka otrzymała Nagrodę Polskiej Sekcji IBBY „Książka Roku 2025” w kategorii Książki dla dzieci starszych.